Ecologische Atlas Noordzee - ten behoeve van gebiedsbescherming

In de atlas is ecologische informatie over de Noordzee gebundeld en toegankelijk gemaakt voor beleidsmakers, gebruikers van de Noordzee zoals de initiatiefnemers van windmolenparken op zee, vissers en natuurbeschermingsorganisaties. Met deze atlas wordt zo een verdere stap gezet in de richting van een duurzaam beheer en behoud van het mariene ecosysteem. De atlas is een informatiebron met ruim 200 verspreidingskaarten van diersoorten in de Noordzee, variërend van vrijwel onbekende wormen en in de modder levende zeeappels tot de bekendere soorten als de schol, de zeekoet en de bruinvis. Ook zijn er kaarten van menselijk gebruik in opgenomen, zoals van visvangst, visserijdruk, en scheepswrakken. De gegevens (1995-2005) zijn verzameld door verschillende Nederlandse instituten die zich met zeeonderzoek bezig houden. Beschermde gebieden Noordzee Op alle verspreidingskaarten staan toekomstige beschermde gebieden ingetekend: de Doggersbank, Klaverbank, Friese Front en delen van de kustzee die onderdeel gaan vormen van het Europese Natura 2000 netwerk. Dit netwerk heeft tot doel om de achteruitgang van de biodiversiteit in Europa te stoppen. De atlas laat zien welk bodemdier, vis of vogel in welk toekomstig beschermd gebied voorkomt en daarmee welke ecologische waarde het gebied heeft. Voor het beheer van deze gebieden is het belangrijk om te laten zien welke ecologische waarden beschermd zullen worden. Duidelijk is bijvoorbeeld dat de kustzone een grote diversiteit van vissen herbergt, dat de grote stern bij de kust blijft en dat de zeekoeten en noordse stormvogels hun tijd vooral op open zee doorbrengen. Een bijzonder schelpdier als de Noordkromp, die meer dan 300 jaar oud kan worden, komt vooral voor in gebieden die niet beschermd zullen worden.